Forum Renkli - Türkiye`nin En Renkli Eğlence ve Bilgi Paylaşım Platformu  



"Taklitler, Asıllarını yaşatırmış."
Go Back   Forum Renkli - Türkiye`nin En Renkli Eğlence ve Bilgi Paylaşım Platformu > Yaşam & Muhabbet & Eğlence > Yalnızlar Rıhtımı
Ücretsiz Kayıt ol veya Üye Girişi yapın.
Yalnızlar Rıhtımı Sadece yalnız olanların takıldıkları bölümdür.

Forum Renkli - Türkiye'nin En Renkli Eğlence ve Paylaşım Platformuna Hoşgeldiniz.
Forum Renkli'ye Hoşgeldiniz. Forumumuza ücretsiz KAYIT olarak, forumumuzda bilgi alışverişi yapabilir ve aramıza katılıp samimi dostluklar kurabilirsiniz.

Forumumuzda bizimle birlikte paylaşıma katılmak için buradan üye olabilirsiniz.



veya Facebook üyeliğiniz ile sitemize kayıt olabilirsiniz.
Etiketli Üyeler Listesi

Like Tree2Kişi Beğendi
Yeni Konu Aç Cevap Yaz
 
LinkBack Seçenekler Stil
Alt 28 Mayıs 2013, 01:29   #1 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart İsyanım Var Yanlızlığa

İsyanım var YALNIZLIĞIMA
Gündüzüm gece oldu gecem ise gündüz
Nerede kaldın Acaba
YALNIZLIĞIMA Son verecek Güleryüz

Mustafa KURT





Konu aRTıKYoK tarafından (28 Mayıs 2013 Saat 01:33 ) değiştirilmiştir..
  Alıntı
Alt 28 Mayıs 2013, 01:35   #2 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

Sigaramın Dumanı Sardı Tüm Bedenimi
YALNIZ kaldığım Her An Titretiyor Yüreğimi
El sallamak istiyorum mutluluk dolu bir güne
YALNIZLIĞIM set çekmiş mutluluğumun önüne

Mustafa KURT




  Alıntı
Reklam Alanı
Alt 28 Mayıs 2013, 01:42   #3 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

İmreniyorum bazen uçan kuşlara
Tek başıma yaşıyorum koca ev, boş oda
Sigaraya son vermek istediğim her anda
Bir bakıyorum bir tek o var yanımda

Mustafa KURT




  Alıntı
Reklam Alanı
Alt 28 Mayıs 2013, 04:15   #4 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

Işığı her kapadığımda karanlık bir odada
Aklıma gelen yalnızlığımın adıydın sen
Her sabah olup uyandığımda
Kurtulduğum kabusun ta kendisiydin sen

Mustafa KURT




  Alıntı
Alt 30 Mayıs 2013, 05:01   #5 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

YALNIZLIĞIM dile vuruyor son zamanlarda , düşünceler zihnimden çıkmak için birbirleriyle yarışıyor. O an elimde sigara ve karanlıkta duman yakalamaya benziyor hayat. Kimi zaman korku oluşuyor düşüncelerim de. Saçlarımı diken diken yapan bir titreme sarıyor o an vücudumu. Derin bir nefes alıyorum ve ölümü karşılar gibi YALNIZLIĞI karşılıyorum.

Mustafa KURT




  Alıntı
Alt 30 Mayıs 2013, 05:38   #6 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

Yalnızlığa giden bu yol acaba ne zaman başlamıştı düşünüyorumda tam olarak net bir yanıt bile veremiyorum kendime. Kalabalık içinde bile kendi benliğimi iten ben değilmiydim sanki yalnızlığa. Peki buna sebep olan bir düşünce neden oluştu bende çözümünü bulamadım hiçbir zaman hayatımda... Belki yaşadıklarım ve gördüklerimin bir sonucu olarak nefsim itekledi Beni YALNIZLIĞIN avucuna.

İlk 5 yaşında başladım kendimi yavaş yavaş insanlardan uzaklaştırmaya. En sevdiğim insan tek değerli varlığım kardeşim hastaneden çıkmıştı. Daha üç yaşında ve bir ömür değer vereceğim insan olarak seçmiştim onu hayatımda. 3 yaşındaki o çocuğun kardeşimin mutluluğu benim tek yaşama sebebim olacaktı bu hayatımda. Bana güç veren benden iki yaş küçük erkek kardeşim ilk gördüğünde hastaneden çıkıp beni abi diye yanıma gelmesi yaşadığım şu hayattaki en mutlu andı belkide.Elinde bir top top oynamak istiyordu benimle. Ve başlamıştıkta oynamaya o andan ömrümüzün sonuna kadar şu yaşımıza kadarda hep beraber oynayıp durduk. Ama o gün hiç olmıcak bir kaza gelmişti meydana. Kardeşim yokken benle oynayıp duran ablam o gün biraz dışlanmış gibi hissetmişti kendini. Benim kardeşime hissettiğim duyguyu belki oda bana hissediyordu çocukluk ya olan olmuştu. Top salıncağın altına kaçmış ve ben salıncağı durdurup topu almıştım. Sallanan ablam zaten mutsuzken o durumda mustafa diye seslenmiş bana ve kafamı kaldırdığım an koca salınca gelmişti ağzıma. Küçük bir sızı hissetmiştim topu akrdeşime doğru atmış yanına doğru giderken ağzım kanla dolmuştu yere doğru kan akıp duruyordu. Yine kardeşime doğru yürümeye devam etmiştim iki adım daha attıktan sonra yere yapışmıştım. Sonrasında gözümü bir hastanede açmış bir yatakta yatıyordum. Dilime dikiş atılmış salıncak dilimi kesmişti. Tabi farkında değildim durumun. Nasıl anlayabilirdimki beş yaşındayken o durumun nasıl birşey olduğunu. O dikişler rahatsız etmişti iyice beni. Dilimi oynatmadan durmam gerekirken mümkün olabilirmiydi. Çok oynatınca dikişler atmış ve tamamen dil kopmuştu. Ankaraya sevk etmişlerdi direk. Ankarada hastaneye varır varmaz ameliyata almışlardı. İlk iğne yaptılar bayılmam gerekirken bir etki yapmamıştı gözüm açıktı hala bir tane daha iğne ve koluma taktıkları serumdan sonra tekrar bayılmış ve bir dikiş daha dilime atılmıştı. Sonrasında eve gelmiştik uzun bir süre konuşmamıştım. Ama konuşmadığım her an o olay gözümün önüne gelip duruyordu. Bir gün ablama doğru dönüp uzunca bakıp senden nefret ediyorum demiş ve uzun süre yine konuşmamıştım. Her insanı kendimden uzaklaştırmaya o an başlamıştım hayatımda. YALNIZLIKLA ilk tanışmam bu olayın üstüne gelmişti. Aslında nefret ettiğim yoktu ama hissettiğim acıyı biraz olsun anlasın diye o an öyle söylemek istemiştim. Aradan beş ay daha geçtikten sonra tekrar konuşmaya başlamış ama eskisi gibi neşeli değildim...




  Alıntı
Alt 30 Mayıs 2013, 05:54   #7 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

Nasıl olabilirdim ki her gece uykuya her dalmamda gözümün önüne o an geliyordu. Altı yaşına girmeme bir kaç ay kalmıştı. Bir gece gece derken sabaha yakın bir vakitte uyanmıştım odada. Gözlerimi açtığımda odanın içinde garip bir alet duruyordu ortada. Yataktan kalkmıştım ayağa ve kardeşlerimin yattığı yere doğru bakarken iki adam görmüştüm başlarında . Biri bir kardeşimin öbürü diğerinin başında. Birşeyler yapıyorlardı ne olduğunu bilmediğim. Ne yapıyorsunuz siz diye seslendiğimde ikisi de kafayı çevirmişti bana. Ağzımdan kelime sanki çıkaramıyordum. üstüme doğru bir adım attıklarında var gücümle bağırmıştım anne diye. Odanın kapısına bile gidemiyor yerimden kımıldıyamıyordum sanki. O ara kapı açılmış annem girmişti odaya ve gördüğüm o görüntüler ortadan kalkmış ve odanın camı hızla açılıp kapanmıştı. Camın hızla açılıp kapanmasına annemde şaşırmış ne olduğunu sormuştu. Gördüklerimi anlattığımda beni samsuna göndermişlerdi. Ilgazdaydık o zaman. Samsunda yazın kalıyordum annemlerde sonra gelecekti bir iki hafta içinde. Dedemin yanında Kuran öğrenmeye başlamıştım. Okuma yazma bile öğrenmeden altı yaşında Kuran okumayı öğrenmiş o yılda hatim etmiştim. Sonrada kastamonuya taşınmış ve kastamonuda anasınıfına başlamıştım. Anasınıfında yedi tane mustafa vardı sınıfta ve hocalar yedimiz içni yedi bela derdi. yılmaz güneyin filminden olsa gerek öyle takmışlardı lakap bize. İşin ilginç yanı hepimizin soyadıda bir hayvan adıydı. Benimki kurt diğerinki aslan birininki kaplan öbürünün kuş yedimizinde soyadı hayvan adıydı. İnsanlarla kaynaşmamı sağlamak için anasınıfında her gün uğramak zorunda kalıyordum. Samimi olacağım bir çok insan olabilirdi aslında. Ama genelde bir hırçınlık vardı üstümde ve yanıma topladıklarımla sürekli kavga ediyordum. Koca anasınıfındada bir araba vardı. Ve onu saklar sürekli onunla oynardım.

Bir gün hoca bu durumdan rahatsız olmuş olacak ki kim öcne hangi oyuncağı alırsa o oynamasına rağmen bu kuralı bozmuş elimden o arabayı almış başkasına vermişti. O an o sınıfta bulunmamam gerektiğini hissetmiştim. Tenefüs olmuş dışarı çıkıyorduk herkes dışarı çıktığında sınıfın kapısını kapamıştım. Ders vakti içeri girecekleri zaman hiç kimseyi sınıfa almıyordum. Kapıyı kitlemiş ama açılabileceğini düşünerekte hocanın masasını tam kapının arkasına çekmiş ve elimlede o kapıyı tutuyordum. Haksızlık yaptığını düşündüğüm için öğretmenin sınıfa bir kişiyi bile almayacaktım. Uzun süre kapıyı açamadılar ama sınıfta iki kapı vardı arka taraftaki kapıyı tutmayı unutmuştum. İçeri birisi girmiş kapıyı açmıştı bile. O gün koşarak aralarından kaçmıştım.Bir yere geçmiş kimsenin kolay kolay gelmiyeceği bir yerde oturup ağlamıştım akşama kadar. Kendimi biraz daha uzaklaştırmıştım insanlardan. Akşam olduğundada sanki hiçbirşey olmamış gibi eve gitmiştim. Evdekiler telaşlı bir şekilde beni karşılamışlar ama ağzımı açıp hiçbirşey dememiştim. Sebebini hiçbir zaman çözemesemde o an onlara bir şeyler anlatmak kendimi güçsüz hissetmeme neden olacakmış gibi bir hisse kapılmıştım. Peki bu hissin ne olduğunu 6 yaşında nasıl biliyordum bunu hiç çözememiştim.




  Alıntı
Alt 30 Mayıs 2013, 06:18   #8 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

2 yıl kastamonuda oturduktan sonra çoruma geçmiş altı ayda burada kalmıştık sonra memleketim samsuna taşınmıştık. İlk taşındığımız mahalle babamında büyüdüğü mahaleydi. Tabi zamanla değişmiş mahalle çingenlerle dolmuştu. Öyle bir sokakta oturuyodukki üst tarafımız meskenler yanımız söğütlü bahçe altımız cezaevi denen mahallelerdi. Samsuna nam salmış tehlikeli mahalleler. Mahalledekileri hemen hemen hepsini tanıyorduk. Dışarı çıkıp oyun oynarken mahallenin serserileri sürekli bulaşır dururdu. Sırf bu bulaşmaları engellemek için aralarına girmeye karar vermiştim. Çünkü aralarında olursam hiçbir şekilde korumayı kendime görev bildiğim kardeşime dokunmıcaklarını biliyordum.Ama bu durumunda bir etkisi olacaktı hayatıma. Aralarınada kaynaşmıştım. Kardeşimden ve mahalledeki diğer kimselerden benden dolayı uzak duruyolar bulaşmıyolardı artık. Ama sırf bunu sağlamak için kendi çocukluğumdan vazgeçmiştim. Neden bu fedakarlığı yapmam gerektiğini hiçbir zaman bulamadım. O an nasıl bir duyguya kapıldım da bu kararı verdim acaba. Bir iki yaşı bayağı büyük kimse emir verir bizde onları uygulardık onların arasındayken. Tiner alır tinerle yolu yakar sabahın köründe geçen arabaları durdurur para isterdik. Mahalleye giren yabancı çocukları kimseleri döverdik. Akşam vakti kalan tineri alır koklar çekerdik. Öyle bir hale gelmiştimki onların arasında her an sinirli ve patlamaya hazır bir şekilde bekleyip duruyordum. Korku nedir bilmez olmuştum. Ailemin bu durumdan haberi varmıydı yoktu tabi. Nasıl olsunki. Okula gidiyorum okulun en başarılı öğrencilerinden biriydim. Bir matematik dehasıydım. İlkokul üçte üniversite sorularını çözen bir çocuk ve daha ilkokul talebesi. Yağlı boya resimler yapıp satan bir çocuk. kim düşünebilirki kötü birşeylere bulaştığını.

Başarılı olsa bile hayatını rayına oturtamayan ve bu konuda hiç kimseden yardım istemeyen bir çocuktum. Hep kendi bildiğimi yapmaya devam eden biriydim. o çocukluk evresinde korku nedir bilmezdim. Ama yine o evrede öyle bir olay yaşamıştım ki korkunun her anını içimde hissetmiştim. Annemler köye gitmişler ve bende bir bahane bulup evde kalmıştım. Nasıl izin verdiler diye düşünenler için mahallede komşularda dahil herkes birbirini tanırdı. Birşeye ihtiyaç oldummu yardımcı olurdu. Yani yalnız kalmış olmıcaktım görünürde. Annemler gidince bende odanın camını açmış camdan dışarı bakıp mahalledekilerle muhabbet ediyordum. birinci kattaydık iki katlı evdiz aten kaldığımız yer koca bahçesi olan üst kattada dedemlerin oturduğu bir evde oturuyoduk. neyse camdan bakarken bir anda biri beni kolumdan çekip camdan dışarı attı. O an bayılmışım bana bir anlık gibi geldi gözümü açtığımda mahalledeki bir kızın bana sorduğu soru seni camdan kim çekti olmuştu.O an korkuyordumda anahtar yoktu camdan eve geri girmiştim. Kızada yanımda durmasını söylemiştim ancak sadece beş dakika yanımda durmuştu. Gittiğnide camı kapatmış telefonunun yanına gitmiş ve köyü aramıştım. annem telefona çıkmıştı. Ne zaman geleceksiniz demiştim şimdi kalkıyoruz demişti tamam diyip kapamıştım telefonu. Telefonu kapadıktan beş dakika sonra evin zili çalmıştı. Kim o diye sorduğumda biri annemin sesiyle benim yavrum aç kapıyı diyordu. Köyde ev telefonunu aramıştım ve köyden arabayla gelmeleri yarım saat sürerdi eve. İmkanı bile yoktu beş dakika içinde gelmelerinin. Öyle bir korku sarmıştıki içimi anahtarın var aç gir demiştim. Kızgın bir sesle aç kapıyı demişti açmıyorum diyip evin tüm odalarının ışığını yakmış en büyük odada duvar dibine eyilmiş ağlamaya başlamıştım. Evin etrafına bakınca odadaki camlarda gölgeler görüp duruyordum. O kadar çok gölge vardıki bir kişi olma ihtimali yoktu onların. Yaptığının bedelini ödeyeceksin diyip duruyordu biri. Diğerlerindende garip sesler çıkıyor anlaşılmıyordu bile. Sonra bir anda sesleri kesildi gölgeler kayboldu. Kapı açıldı Ve annemler geldi. Beni evde bir odanın köşesinde ağlayarak görünce direk ne oldu dediler hiçbirşey yok diyip yatağa geçmiştim. Ağzımı açıp bir kelime bile etmemiştim. Peşimden odaya geldiklerinde odanın camı yine bir anda açılmıştı. Ve o an anlamıştı annem. Yinede anlatmayıp sesimi çıkarmadan yatmıştım yorganı üstüme çekerek. Ertesi gün hocaya götürmüşlerdi. Olan olayı detayına kadar hoca anlatınca bende şaşırmıştım. Nerden biliyorsun diye sorduğumda cevap bile vermemişti. Bir muska yazdı. muskanın öncesinde ilk yasin sonrada bir kaç süre okudu. Sonrada eve gelmiştik. Bu olayın üstüne iyice insanlardan uzaklaşmış yalnızca kardeşimin başına birşey gelmesin diye uğraşmaya devam etmiştim. Ancak birşeydende emindim o mahalleden taşınmamış olsaydık eğer 18 yaşını bile görmez ölür giderdim.




  Alıntı
Reklam Alanı
Alt 30 Mayıs 2013, 06:48   #9 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

Tüm bu gördüklerimden ve yaşadıklarımdan sonra sessiz , sakin, pek bir şeye karışmayan bir insan yapısına bürünmüştüm. Orta bire giderken bu haldeydim. Etrafa sahte gülücükler saçan ancak içinde hep YALNIZLIĞI hisseden ve bu yalnızlığı hissetmek istiyen bir insan olarak kalmıştım. Ortabirde sevgililer gününden bir gün önce bir kız yanıma gelip teklif yapmıştı. O zamanlar sevgililer gününde hediye almak marifet olduğu için bu niyetle kabul etmiştim. Ve o kızla öylesine başlayan bir marifet için başlayan o ilişki yedi yıl sürmüştü. telefonda merhaba tamam olur peki gibi kısa kelimeler kullanarak konuşan beni saatlerce telefonda muhabbet edebilcek hale getirmişti. Cinsellik hakkında hiç bir bilgi bilmeyen bana bir kızın cinsellikte nelerden hoşlanacağını nasıl hareket etmem gerektiğini bir bir öğretmişti. Sadece bu kadarlada kalmamış bir bayanın nasıl düşüneceğini neler düşüneceğinide bu evrede öğretmişti. Yedinci yılımızda ilişkimizin balıkesire taşınmışlardı. Bende doğumgününden dört yada üçgün önce yanına gitmek için bilet almıştım süpriz yapacaktım aklımca. Bir yıldır görüşmüyorduk nede olsa. Neyse balıkesire inmiş ve kendimi hiç bilmediğim o balıkesirin sokaklarına atmıştım. Hemende haber vermiyordum süpriz olsun diye. İlk telefonla arayıp ne yaptığını sormuştum evdeyim demişti tamam az işim var ararım birazdan demiştim. Karnım acıkmıştı. Bir lokantanın önünde durdum. Lokanta dediğim kafe tarzı yemekte olan bir yerdi. Camından bakarken içeri içerde Sevgilime benzeyen birini gördüm. Telefonla arayım dedim. Ve aradığımda gördümki oda telefonu açıyor. Dedim nerdesin. Evdeyim dedi. Bir müzik geliyor bu gelen müzik ne dedim bilgisayardan çalıyor dedi. İyi dedim kapadım telefonu çalan muzik kafedede çalıyordu. Bu kadar tesadüf olamazdı ya. İçeri girdim ve yanlarına doğru yürüdüm. İki erkek iki kız oturuyolardı. Bir sandalye çektim tam yanına oturdum. Beni görünce bayağı bir şaşırdı. Birz bekledim hadi gidiyoruz aşkım dedim. İlk aşkım lafını duyucna çocuk biraz bozuldu karşısındaki. umursamadım bile tamam mustafa dedi. Yedi yıl boyunca birkez adımla seslenmeyen kız adımı söyledi mustafamı dedim tamam aşkım dedi. Çocuk iyice bozuldu. Hayırdır kardeş neye bozuldun dedim kızgın bir sesle. Titrek bir sesle bir yıldır tanışıyoruz senden hiçb ahsetmedi bu bir yılda dedi. Bir yıl boyunca balıkesirde aşağılık başka biriyle gezip dolanıp durmuş. Hatta benle yaşadıklarını düşünürsek dahada fazlasını yaptığından adım gibi emindim. O sinirle çocuğa bir tane vurdum gözüm dönmüştü sanki. Yanındakinede sakın dememle ikiside olduğu yerde dura kalmıştı. Öyle bir üzüntü kaplamıştıki içimi yaptığım fedakarlığamı ağlayım o kızı sevdiğimemi ağlayım. Tüm bunları düşünürken birde baktımki bir damla göz yaşı kalmamış gözümde dökecek. Ona rağmen yinede neden evdeyim derken buradasın dedim. Sustu. Neden bana yalan söyledin dedim yine cevap vermedi. Kafamı kaldırdım neden diye sorduğumda yüzünde garip bir gülümseme vardı. O an almış olduğum hediyeyi masanın üstüne koyup hiçbir şey demeden arkamı dönüp cafeden çıktım. Tüm cafe yeterince bize bakmış ve ben onların önünde ağlayarak yeterince aşağılanmıştım. Bir daha bu duruma düşmeyecem diye yemin ederek o kapıdan dışarı çıktım. Mustafa diye seslenmesi bile sinek vızırtısı gibi geliyordu kulağıma. Aldığım hediye ömrü boyunca benden istediği birşeydi. Resmini çizmiş çerçeveletmiştim. Geldiğim gibi tekrar geri dönmüştüm. yolda bile sürekli mesaj atıp duruyordu yinede cevap vermiyordum. Samsuna vardığımda telefon hattını kırmış yeni bir hat almıştım. Ve herşeyi öğrendiğim o kızdan ayrılık duygusunun nasıl bir duygu olduğunuda öğrenmiştim. Öyle sert bir etki bırakmıştıki bu durum bende. Hiç kimseyi kıskanmayan ben kıskanç bir insan olup çıkmıştım. Kolay kolay ağlamayan ben duygusal biri olmuştum. Ve şu hayatta hiç kimseye güvenmeyecek bir yapıyı çoktan oluşturmuştum. Ve bayanlara bakış açım tamamen değişmişti. Artık tek bir hedefim vardı karşıma çıkan her bayana aynı acıları yaşatmayı hedef seçmiştim. O an her kadın gözüme aynı geliyordu. Ve kadınlar hakkında anlattığı o düşünceleri söylediği bilgilendirdiği düşünme şekillerini denemek içni iki yıl boyunca dolandım durdum. Türkiyede her yere nerdeyse gittim ve tüm dediği herşeyi bayanlar üzerinde denedim. Ve gördümki gerçekten hepsi oluyor. O kadar profosyonel olmuştumki bu konuda her birşeyde kendimi biraz daha geliştiriyor ve ayrılırken karşı tarafa suçluluk duygusu yükletebiliyordum. Ve ayrılığın sebebini kendileri olarak gösterebiliyordum. Ama o kadar çok beraberlik yaşamıştımki durmak istesemde duramıyordum...




  Alıntı
Alt 30 Mayıs 2013, 06:59   #10 (permalink)
aRTıKYoK
Misafir Üye
aRTıKYoK - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
(Mesajlar): n/a
(Konular):
Renkli Para :
Aldığı Beğeni:
Beğendikleri:
Ruh Halim:
Standart

Üniversitenin ilk iki yılı bu aşamayla böyle geçip durmuştu. Sonrasında bir kişi çıkmıştıki karşıma beni o bataklıktan çıkarmıştı. Sonra ondan ayrılmış raylarını yerine yavaş yavaş oturtmaya başlamıştım. bu rayları yerine oturturkende ne kadar tanıdığım insan varsa hayatımdan silmiş hepsine bir mesafe koymuştum. Koca bir ev tutmuş koca evde tek başıma yaşıyordum. Çoğu zaman okulada uğramıyor. Evden sigara almak için çıkar akşama kadar sigara içer. Akşamda bir iki alkol alır sabaha kadar alkol içerdim. Canım sıkıldığında gündüzleri bazen okula gider bir etrafta görünür geri gelirdim. O kadar soyutlamıştımki tüm insanlardan kendimi. Tabi bunun sebepleri bir çok belaya başımı sokmamda olmuştu.

hayatıma o kadar çok insan girdiki bir kaçının ismini anca hatırlıyorum. Bir çoğunun adını unuttum bile. O kadar çeşit ilişki gördümki kendim gibiler yüzünden kızlara bile güvenmez oldum. Çünkü benim gibiler etrafta o kadar çoktuki benim yaptıklarımı banada yapabilirlerdi. Kendim defalarca yaptığım için yok kimse etkileyemez düşünceme giremez gibi laflar bile kızların boş laf geliyordu bana.Hayatına girdiğim her insanın aklına girmem yalnızca bir günümü almışken benim gibiler de bir günde rahatlıkla girebilirlerdi. Şimdi aklıma geldi bir kaçının adı. Selin , Pelin ,Didem ,Sema , Semra , Melek , Demet bu isimlerle olan bir çok şeyi hatırlıyorumda diğerlerini pek aklıma bile gelmiyor. belkide diğerlerinin hepsi birbirine benzerken bunlarla farklı anılarım olduğu için aklımda kalmışlardır.

Tüm bu yaptıklarımdan ve yaşadıklarımdan sonra bir pişmanlık duygusu oluşmuştu bende. Öyle bir pişmanlık duygusuyduki bu mutluluğu bile haketmediğimi düşünüp duruyorum. Kurduğum hayaller hep kötü sonla yada ölümle bitiyor. Kendimi mutluluğa layık biri olarak göremiyorum. Her yanıma yaklaşanın yine kıymetini bilmem diye etrafımdan uzaklaştırıp duruyorum. O kadar çok korku yerleştirmişim ki içime. Yine her zaman ki gibi kendimi YALNIZLIĞA itiyorum. Mutluluklar pişmanlıkları unuttururmu acaba diye düşünmeden geçemiyorum.

Yinede beş yaşından beridir hiç değişmeyen yaşama amacımı aynı duyguyla taşıyorum. Ne kadar yalnızlığa itsemde kendimi tek yaşama isteğim kardeşimin mutluluğunu görmek için şu hayatta nefes almaya devam ediyorum.




  Alıntı
Yeni Konu Aç Cevap Yaz

Etiketler
isyanım, var, yanlızlığa, İsyanım


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Forum Renkli Sosyal Medya
Forumrenkli Facebook Forumrenkli Twitter Forumrenkli RSS
Forum Renkli Desteklediklerimiz

Forum Renkli Yasal Uyarı!

Forum Renkli Türkiye'nin en renkli eğlence ve bilgi paylaşım platformudur. Hukuka, yasalara, telif ve kişilik haklarına bağlıdır. "5651 sayılı yasada" belirtilen "Yer Sağlayıcı" olarak hizmet sunmaktadır. İlgili yasaya göre site yönetiminin tüm içerikleri kontrol etme yükümlülüğü yoktur. Bu sebep ile sitemiz, uyarıları dikkate alarak yasa dışı paylaşımlar hakkında gerekli işlemleri yapmaktadır. Oluşabilecek yasal sorumluluklar "Üyelerimize" aittir.

Forum Renkli; Arkadaşlık, Dostluk, Eğlence, Paylaşım, Msn Nickleri, Msn Sözleri, Msn Avatarları, Ödüllü Yarışmalar, Msn Sözleri, Şiirler, Şarkılar, Moda, Sağlık, Tv, Dizi, Film, Komik, Komik Resimler, Komik Videolar, Haberler, Spor Haberleri ve Güncel Bilgi Paylaşımı gibi konuların kullanıcıları tarafından önceden onay almadan anında yayınlayabildikleri bir forumdur.

Copyright© 2011 - 2013, ForumRenkli.com® Tüm Hakları Saklıdır.


Forum Renkli Alexa Forum Renkli Sitemap



vBulletin® Version 3.8.7 ile güçlendirilmiştir.
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd
Inactive Reminders By Realdizayn

Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.1 ©2011, Crawlability, Inc.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557